Ben eskiden mutluydum hani şu çocukluk yıllarımda hiç bir şeyi bilmediğim yıllarda. Biliyor musun kuzen benim hiç bir zaman odamı dolduracak kadar oyuncağım olmadı ama mutluydum. Korkup uyuyamadığım günlerimde oldu, mutlu olup uyuyamadığım günlerimde oldu kuzen.
Günler geçtikçe mutsuzluğa abone olduk. Kırıldıkça değiştik. Paramparça olduk kuzen. Hayatımızı mahvetse de ses çıkarmadık. Öldürdüler yine bir şey demedik intikam almak için uygun zamanı bekliyoruz dedik ama o uygun zaman hiç bir zaman gelmedi gelmeyecek.
Mutluymuşum gibi yazıyorum.Beceremiyorum mutlu görünmeyi beceremiyorum. Mutsuzluk diye bir yerlerdeyim çek al beni buradan.Mutlu görünerek yaşamaktan bıktım . Bizimkisi yaşamak değil bizimki cehennemden arsa kiralamak.
Nefes almak yaşamak değildir. Bugün bir değişiklik yapıp bu gece seni üzen şeyleri düşünerek uyuma bir gün biriyle mutlu olacağını düşünerek uyu. Çünkü bir gün biriyle mutlaka mutlu olacaksın. O biriyle her şey güzel olacak belki bugün değil ama bir gün her şey güzel olacak iliklerine kadar mutlu olacaksın.
Ve biz son olarak kuzen; Mutluyken bile sonunu düşünüp mutsuz olan insanlarız.
Yazan : Ufuk Aktürk

6 yorum:
güzel olmuş
merhaba blog sayfamı ziyarete gelmişsiniz..ben de geldim..takipteyim...
Tam bugün elimde yayınlanmak üzere mutluluk üzerine yakınlarda yazdığım yazım vardı. Son halini almadı. Bugün ya da yarın göndereceğim.
Sizi de takipteyim.
neden mutsuzsun yahu anlamadıım amaaa :) bi de, bloguma hoşgeldin görüşürüz ki yineee :)
Bence de çoğunluğumuz mutluyken bile gelecekteki olası mutsuzluklara üzülmekten anı yaşayamıyor, mutlu olamıyoruz. Güzel yazılarınız var, kaleminize sağlık :):) Sevgilerle :)
Yorum Gönder